Znak LBanerZnak P
Pasek

Menu

Modelarstwo

Gotowe kolekcje

Warsztat

Historia

Kontakt

Linki




Stary koń. W polu czerwonym koń srebrny w prawo, z kopytami złotymi i popręgiem czarnym wpół. W klejnocie nad hełmem w koronie topór srebrny o stylisku złotym, wbity ostrzem w koronę. Podanie o powstaniu tego herbu przekazuje nam Długosz. Było trzech braci herbu Topór - Sędziwój, Nawój i Żegota. Kiedy Żegota po wieloletniej podróży powrócił do domu, okazało się, że Sędziwój i Nawój podzielili między siebie cały majątek ojca, wyrzekając się brata. Widząc to Żegota przed królem dowiódł swoich praw do urodzenia i fortuny. Monarcha, chcąc mu wynagrodzić poniesione krzywdy i odróżnić od wyrodnych braci, nadał mu nowy herb - białego konia, na którym Żegota opuścił przed laty rodzinny dom. Jednak na znak, że pochodzi z rodu Toporczyków, topór z dawnego herbu został wyniesiony na hełm. Herb Starykoń był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, ruskiej, w Wielkopolsce i na Śląsku. Posługiwały się nim następujące rodziny: Bochnar, Bogumił, Bystr(rz)onowski, Chorzemicz, Cybulka, Czartoryski, Gorzycki, Gródecki, Hynek, Kasprzycki, Kąkolewski, Knot, Kwaśniowski, Majewski, May, Miedźwiecki, Mieźwiecki, Młodziejowski, Nahojowski, Nanayko, Nawojewski, Pietruski, Pisarzewski, Poborowski, Polanowski, Siemuszewski, Staniewski, Sulimirski, Synowiec, Szafraniec, Wielogłowski, Wielopolski, Wroniecki, Zaprzaniec, Zawadzki, Ziemiecki, Żarski.



Powrót

Michał Majewski © Wszystkie prawa zastrzeżone | Kobierzyce 2009