Muzeum Narodowe we Wrocławiu - 30.01.2016r.


obraz1

Wystawa czasowa - Arcydzieła sztuki japońskiej w kolekcjach polskich.


Ekspozycja przygotowana z okazji jubileuszu 20-lecia Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie, ukazała najlepsze i najciekawsze zabytki zgromadzone w polskich muzeach. Większość eksponatów przechowywana jest na co dzień w magazynach muzealnych.


Wrocławska edycja wystawy obejmuje 250 przykładów najbardziej charakterystycznych aspektów dawnej twórczości artystycznej Japończyków. Malarstwo, grafikę, rzeźby oraz rzemiosło artystyczne z epok Edo (1600-1868 ), Meiji (1868- 1912) oraz Taisho (1912- 1926 ) udostępnione przez: Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu oraz Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.


Pokazane zostały przedmioty wytwarzane na potrzeby samych Japończyków i zgodnie z ich upodobaniami estetycznymi, a także wyroby eksportowe wykonywane dla zachodnich odbiorców. Wszechstronnie i bogato reprezentowane drzeworyty ukiyoe, przedmioty pokryte laką (szkatułki na przybory do kaligrafii, pudełka na lekarstwa, jedzenie, kosmetyki) oraz militaria, a wśród nich zbroje, miecze i tsuby. Dekoracyjne wyroby metalowe, ceramikę i tkaniny.


Jednym z najcenniejszych zabytków prezentowanych na wystawie jest suzuribako - szkatułka na przybory do kaligrafii autorstwa Igarashi Doho I ( zm. 1678). Jest wykonana z drewna pokrytego laką prószoną złotym proszkiem. Jego twórca, Igarshi Doho I to najwybitniejszy reprezentant jednej z najlepszych japońskich szkół mistrzów laki - Igarashi. Działał w Kanazawa w prowincji Kaga. Szkatułkę zdobi typowy dla artysty temat - jesienna łąka w poświacie księżyca.


Wśród zabytków pokazywanych na wystawie był jeden z najbardziej popularnych w Europie barwnych drzeworytów ukiyo-e Wielka fala w Kanagawa w prowincji Sagami z serii Trzydzieści sześć widoków góry Fuji autorstwa Katsushika Hokusai ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie oraz guzy netsuke - miniaturowe rzeźby w różnorodnym materiale (kości, drewnie) spełniające funkcję guza z przewleczoną tasiemką, przytrzymującego przedmioty zawieszone u pasa, np. pudełka na lekarstwa.


przycisk


Manggha - kolekcjoner - wykład.


Prelegentka Barbara Przerwa przedstawiła sylwetkę Feliksa "Mangghi" Jasieńskiego, wybitnego polskiego krytyka i kolekcjonera sztuki oraz opowiedziała o Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie, jednej z najciekawszych i najnowocześniejszych placówek muzealnych w Polsce.


Feliks "Manggha" Jasieński.


obraz1pas1


(1861 Grzegorzewice - 1929 Kraków), znawca i krytyk sztuki, mecenas artystów, publicysta, krytyk muzyczny, człowiek o niezwykle interesującej osobowości i wybitnym intelekcie, postać w dziejach polskiego kolekcjonerstwa niezwykła.


Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Odebrał bardzo staranne wykształcenie; w Dorpacie, Berlinie i Paryżu studiował rozmaite dyscypliny: ekonomię polityczną, filozofię, literaturę, historię sztuki i muzykę. Prawdopodobnie jednak żadnych studiów nie zdołał ukończyć z powodu poważnej choroby oczu.


Wiele podróżował: po Europie, Azji Mniejszej i Egipcie, choć do kraju swej największej fascynacji - Japonii - najprawdopodobniej nie dotarł. W Paryżu zetknął się z nowymi prądami w sztuce - impresjonizmem, neoimpresjonizmem i symbolizmem - poznał sztukę japońską, fascynującą Europę, oraz jej entuzjastów (m.in. kręg związany z Edmondem de Goncourtem). Zaczął budować swoją kolekcję - wschodnią i zachodnią - kupując dzieła na aukcjach, u bukinistów i w antykwariatach.


Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX wieku powrócił do Warszawy. Włączył się w nurt tamtejszego życia intelektualno-artystycznego: organizował wystawy, pisał artykuły i krytyki. W lutym 1901 roku w Warszawie w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych została otwarta wielka wystawa sztuki japońskiej z jego zbiorów, która spotkała się z niechęcią, zarówno ze strony publiczności, jak i ówczesnej krytyki artystycznej. Rozgoryczony Jasieński w atmosferze skandalu porzucił poprzednie plany ofiarowania swoich zbiorów Zachęcie jako zalążka galerii narodowej i opuścił Warszawę. Po krótkim pobycie we Lwowie i w Zakopanem osiadł w Krakowie, gdzie znalazł bardziej sprzyjającą atmosferę dla swojej działalności.


obraz2pas1

Stał się wkrótce znaczącą postacią w intelektualnym i artystycznym życiu tego miasta. Liczni zaprzyjaźnieni z nim artyści, tacy jak: Olga Boznańska, Xawery Dunikowski, Konstanty Laszczka, Jacek Malczewski, Józef Pankiewicz, Władysław Podkowiński czy Leon Wyczółkowski, portretowali jego nieco ascetyczną twarz i charakterystyczną sylwetkę. Mieszkanie Jasieńskiego na rogu ulicy Świętego Jana i linii A-B Rynku w Krakowie stało się centrum zebrań elity kulturalnej miasta. Swoje zamiłowania kontynuował, kolekcjonując dzieła artystów z kręgu Młodej Polski.


W 1920 roku Jasieński przekazał zbiory Krakowowi, któremu organizacyjnie podlegało Muzeum Narodowe. Kolekcja liczyła wówczas około 15 tysięcy przedmiotów i obejmowała zbiór malarstwa i grafiki polskiej z przełomu XIX i XX wieku, zespół sztuki azjatyckiej, około dwustu pasów polskich, kobierce, kilimy, meble i przedmioty rzemiosła artystycznego, a także znaczną bibliotekę. Powstał wtedy Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie imienia Feliksa Jasieńskiego, lecz z powodu braku pomieszczeń kolekcja przez pewien czas pozostawała wciąż jeszcze w prywatnym mieszkaniu Jasieńskiego. W rok po śmierci kolekcjonera zbiory zostały przeniesione do kamienicy przy placu Szczepańskim 9. Obecnie są zdeponowane w Muzeum Manggha.


Bibliografia: internet.



Powrót sg Powrót model Powrót warsztat Powrót historia Powrót gkolekcja Powrót linki Powrót kontakt